Hindi ako nakatulog buong gabi matapos kong makita ang pangalan ng aking kapitbahay sa radyo.
Si Mang Delmo—isang tahimik na matandang lalaki na laging nagdidilig ng halaman tuwing umaga—ay biglang naging bahagi ng isang bagay na hindi ko maintindihan.
At ang mas nakakakilabot… wala pa siyang alam.
Kinabukasan, maaga akong lumabas upang obserbahan siya.
Normal ang lahat.
Nagwawalis siya ng harap ng bahay.
Ngumiti pa nga siya sa akin.
Ngunit habang nakatingin ako, biglang nag-crack ang aking relo.
3:33 PM.
Hindi madaling araw.
Ngunit pareho ang oras.
Biglang may static sa tenga ko—kahit walang radyo sa paligid.
Isang boses ang pumasok sa isip ko:
“Handa na ang unang linya.”
Napahawak ako sa ulo ko.
Pagbalik ko sa bahay, naroon pa rin ang radyo.
Ngunit ngayon, may bago itong bahagi.
Isang maliit na papel ang lumabas mula sa likod nito.
Nakasulat:
“Kung ayaw mong mangyari ito, isulat mo ang ibang pangalan.”
Nanigas ako.
“Anong ibig sabihin nito?” bulong ko.
Biglang nag-on ang radyo mag-isa.
Static.
Pagkatapos ay malinaw na boses:
“Ang bawat pangalan ay maaaring palitan.”
“Ngunit may kapalit ang pagbabago.”
Lumabas sa hangin ang dalawang pahina.
Isa: pangalan ni Mang Delmo.
Isa pa: blangko.
At sa pagitan nila, parang invisible na linya ng pagpipilian.
Kinagabihan, hindi ako mapakali.
Sinubukan kong baguhin ang pangalan.
Isinulat ko ang pangalan ng isang random na tao sa notebook ko—isang delivery rider na nakita ko lang sa labas.
Kinabukasan, hindi si Mang Delmo ang nangyari.
Kundi ang delivery rider.
Hindi ko alam kung paano.
Ngunit nang makita ko ang balita, nanlamig ako.
May aksidenteng hindi maipaliwanag.
At doon ko naintindihan.
Hindi ito babala.
Ito ay sistema.
Sa radyo, may kapangyarihan akong magpalit ng kapalaran.
Ngunit hindi ko alam kung sino ang nagsusulat ng orihinal.
Sa ikatlong gabi, bumalik ang boses.
Mas malinaw.
Mas malapit.
“Lira… hindi ka unang humawak ng radyo.”
Natigilan ako.
“May iba pa?” tanong ko.
Static.
Pagkatapos ay isang imahe ang lumitaw sa radyo screen—kahit wala itong screen noon.
Isang babae.
Nakaupo sa parehong mesa ko.
Kahawig ko.
Ngumiti siya.
“At hindi rin ito unang pagkakataon na pinili mong magpalit ng pangalan.”
Nanlabo ang paningin ko.
Biglang bumalik ang mga alaala na hindi ko matukoy kung totoo.
Mga pahina.
Mga pangalan.
Mga taong hindi ko matandaan na nakilala ko… pero alam ko ang pagkawala nila.
Sa likod ko, nagsimulang gumalaw ang mga papel sa hangin.
Isa-isang lumitaw ang listahan.
At sa pinakababa…
ang pangalan ko.
Ngunit may dalawang petsa.
Isa: bukas.
Isa: kahapon.
Biglang nagsalita ang radyo:
“Kapag sinubukan mong baguhin ang lahat…”
“…ikaw ang magiging susunod na signal.”
Naramdaman kong nagsisimulang mawala ang mga bagay sa paligid ko.
Una: mga litrato.
Sumunod: mga alaala.
Hanggang sa hindi ko na matiyak kung sino ako bago ang radyo.
At sa huling sandali ng gabi—
may kumatok sa pinto.
Ngunit nang buksan ko ito…
ako rin ang nasa labas.
Ngumiti siya.
“At oras mo na para pumalit sa akin.”
Disclaimer : This content may be created by AI for entertainment purposes. Any resemblance to real persons, events, or places is coincidental.
