Nos dias seguintes, o silêncio da família Saldanha foi mais alto do que qualquer grito. Não … PARTE 3: Quando ele saiu daquele apartamento, ele não bateu a porta. Ele a fechou devagar.Como quem percebe que algo acabou.Read more
Author: nuna
PARTE 3: Eu finalmente entendi. Não era apenas uma família rica. Era um sistema. E eu já estava dentro dele.
Naquela noite, decidi fazer algo que mudaria tudo. Se eu saísse da mansão agora, a história … PARTE 3: Eu finalmente entendi. Não era apenas uma família rica. Era um sistema. E eu já estava dentro dele.Read more
PARTE 3: Ela virou lentamente. E o rosto dela… era o rosto da minha irmã quando criança. A mesma que morreu naquele hospital.
Eu não conseguia respirar direito. A menina me olhava como se me conhecesse há muito tempo. … PARTE 3: Ela virou lentamente. E o rosto dela… era o rosto da minha irmã quando criança. A mesma que morreu naquele hospital.Read more
PARTE 3: “CAIO MENDES – ACESSO AUTORIZADO”. Eu não autorizei nada. Mas a porta estava aberta.
O que havia do outro lado não era um hospital. Era um laboratório enterrado dentro dele. … PARTE 3: “CAIO MENDES – ACESSO AUTORIZADO”. Eu não autorizei nada. Mas a porta estava aberta.Read more
BAHAGI 2: “Tuwing 3:33 ng madaling araw, may radyo sa bahay namin na kusang bumubukas—at palaging binabanggit ang pangalan ng taong mamamatay kinabukasan.”
Hindi ako nakatulog buong gabi matapos kong makita ang pangalan ng aking kapitbahay sa radyo. Si … BAHAGI 2: “Tuwing 3:33 ng madaling araw, may radyo sa bahay namin na kusang bumubukas—at palaging binabanggit ang pangalan ng taong mamamatay kinabukasan.”Read more
BAHAGI 3: “Tuwing 3:33 ng madaling araw, may radyo sa bahay namin na kusang bumubukas—at palaging binabanggit ang pangalan ng taong mamamatay kinabukasan.”
Hindi ako makagalaw nang makita ko ang sarili ko sa labas ng pinto. Pareho ang mukha. … BAHAGI 3: “Tuwing 3:33 ng madaling araw, may radyo sa bahay namin na kusang bumubukas—at palaging binabanggit ang pangalan ng taong mamamatay kinabukasan.”Read more
BAHAGI 2: “Kapag nakita mo ang sarili mo sa salamin ng lumang ospital na hindi gumagalaw kahit lumingon ka, tumakbo ka agad—dahil hindi ikaw ang tinitingnan niya.”
Nang imulat ko ang aking mga mata, hindi na ako nasa lumang ospital. Nasa loob ako … BAHAGI 2: “Kapag nakita mo ang sarili mo sa salamin ng lumang ospital na hindi gumagalaw kahit lumingon ka, tumakbo ka agad—dahil hindi ikaw ang tinitingnan niya.”Read more
BAHAGI 3: “Kapag nakita mo ang sarili mo sa salamin ng lumang ospital na hindi gumagalaw kahit lumingon ka, tumakbo ka agad—dahil hindi ikaw ang tinitingnan niya.”
Bago pa ako makasagot, sabay-sabay na bumukas ang lahat ng salamin. Hindi na ito mga repleksyon … BAHAGI 3: “Kapag nakita mo ang sarili mo sa salamin ng lumang ospital na hindi gumagalaw kahit lumingon ka, tumakbo ka agad—dahil hindi ikaw ang tinitingnan niya.”Read more
BAHAGI 3: “Huwag mong bubuksan ang pinto kapag narinig mo ang boses ko… dahil kung maririnig mo ako, ibig sabihin ay matagal na akong patay.”
Hindi ako agad nakapagsalita matapos kong marinig ang sarili kong boses sa cassette tape. Paulit-ulit kong … BAHAGI 3: “Huwag mong bubuksan ang pinto kapag narinig mo ang boses ko… dahil kung maririnig mo ako, ibig sabihin ay matagal na akong patay.”Read more
BAHAGI 2: “Huwag mong bubuksan ang pinto kapag narinig mo ang boses ko… dahil kung maririnig mo ako, ibig sabihin ay matagal na akong patay.”
Napatigil ang paghinga ko nang marinig ko ang sinabi ni Renato. “Huli ka na… alam na … BAHAGI 2: “Huwag mong bubuksan ang pinto kapag narinig mo ang boses ko… dahil kung maririnig mo ako, ibig sabihin ay matagal na akong patay.”Read more